Leren kijken
In een wereld die steeds sneller lijkt te draaien, worden we omringd door beelden en prikkels. We kijken veel, maar nemen niet altijd de tijd om écht te zien. Juist wanneer we vertragen, vallen de meest bijzondere details op.
Mijn inspiratie begint vaak bij textuur. De sporen, structuren en lagen die zichtbaar worden wanneer je aandachtig kijkt.
Een verweerde rots, een laag mos, de structuur van eeuwenoud gesteente of simpelweg de schaduw van de zon. De natuur creëert voortdurend vormen en patronen die niet ontworpen zijn, maar ontstaan door beweging, groei en verandering en daar kan ik uren naar kijken.
Maar textuur vind je niet alleen in de natuur maar overal om ons heen. In de ruwe structuur van een oud gebouw, de lijnen in hout, het reliëf van een handgemaakt papier of de gelaagdheid van een schilderij waarin je de bewegingen van de kwast nog goed kan zien. Een oppervlak vertelt vaak een verhaal zonder woorden. Het zijn juist die kleine details die mijn aandacht trekken.
Deze manier van kijken vormt de basis van mijn monoprints. Ik probeer texturen niet letterlijk te kopiëren, maar vertaal de sfeer, beweging en gelaagdheid ervan naar mijn eigen werk. Door verschillende lagen verf, structuren en technieken te combineren ontstaan werken waarin diepte, beweging en variatie in textuur zichtbaar worden.
Elke monoprint ontstaat intuïtief en stap voor stap. Ik bouw de lagen op en gaandeweg ontstaat er een textuur of een mooie combinatie van kleuren en dat bepaalt mede het uiteindelijke resultaat. Daardoor ontstaat geen herhaling, maar een uniek werk waarin het proces zichtbaar blijft.
Met mijn prints wil ik een moment van vertraging creëren. Een uitnodiging om even stil te staan en te ontsnappen aan alle drukte, stress en dingen die 'moeten'.
Want soms zit schoonheid niet in wat direct zichtbaar is, maar in de lagen die je pas ontdekt wanneer je de tijd neemt om te kijken.
Elke monoprint begint anders. Soms ontstaat een beeld vanuit een gevoel, een bijzondere textuur of een kleur die me raakt. En soms ontdek ik de betekenis pas nadat de print klaar is.
Bij Forest Veil zei iemand: "Het lijkt de hei hierachter wel." Vanaf dat moment zag ik het zelf ook. Bij Cobalt Descent deed de diepe blauwe kleur me denken aan het uitzicht dat je hebt wanneer je onder water naar het licht kijkt.
Soms komt de inspiratie juist van buitenaf. Hieronder zie je een schilderij dat ik in een museum zag. De kleuren raakten me zo dat ik de sfeer en het kleurgebruik op mijn eigen manier heb vertaald naar een abstracte monoprint. Niet als kopie, maar als een persoonlijke interpretatie.
Inspiratie
Zo was ik laats in een museum en werd ik gegrepen door het kleurgebruik van dit schilderij. In mijn studio probeer ik dan door middel van kleurgebruik en textuur het gevoel te vangen.
In het dagelijks leven en zeker in de natuur zijn er zo veel inspirerende details, en als je leert te kijken en af en toe eens stilstaat gaan deze kleine details je opvallen.
