Where the light fades vangt het moment waarop de dag langzaam plaatsmaakt voor de nacht.
De laatste sporen van licht verdwijnen achter een donkere, stille horizon.
Zachte aardetinten raken verweven met diepe, bijna zwarte lagen, als een landschap dat langzaam in de schemering oplost.
In de overgang tussen licht en donker ontstaat een bijzondere rust.
De subtiele gouden gloed herinnert aan het licht dat nog even blijft hangen voordat het verdwijnt.
Geen einde, maar een verstild moment tussen twee werelden.
Een moment om te vertragen, te kijken en ruimte te laten voor wat zich in het donker nog niet laat zien.