The Place Between - Als een diepgeworteld bos met zachte weerspiegeling in het water.
Er zijn van die momenten waarop je nergens naartoe hoeft.
Je zit op de veranda, een warme kop thee in je handen, terwijl voor je een stil meer ligt.
Aan de overkant begint het bos. Donker, dicht en vol herfstkleuren. De laatste bladeren hangen nog aan de bomen, terwijl andere al op de grond zijn gevallen.
Het water vangt het bos en maakt er een tweede wereld van. Een zachte weerspiegeling waarin bruin, beige en wit langzaam in elkaar overvloeien.
-
The Place Between voelt als zo'n moment. Als een frisse herfstochtend waarop de wereld even stiller lijkt dan anders.
Geen haast. Geen afleiding. Alleen het uitzicht, de stilte en het warme gevoel van ergens precies goed zijn.
Een werk om naar te blijven kijken. En misschien, heel even, te vergeten dat je ergens naartoe moet.